Page 1 of 3 123 LastLast
Results 1 to 7 of 17

Thread: Ավետիք Իսահակյան

  1. #1
    Top VIP VIP Ultra Club Амиго's Avatar
    Join Date
    Nov 2006
    Posts
    27,662
    Thanks
    5,707
    Interesting posts: 2,049
    Posts signed 2,942 times as interesting
    Groans
    0
    groaned 3 Times in 2 Posts
    Rep Power
    41

    Post Ավետիք Իսահակյան

    ԱՎԵՏԻՔ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ


    ՄԱՅՐԻԿԻՍ

    Հայրենիքես հեռացել եմ,
    Խեղճ պանդուխտ եմ , տուն չունիմ,
    Ազիզ մորես բաժանվել եմ,
    Տըխուր-տըրտում, քուն չունիմ:

    Սարեն կուգաք, նախշուն հավքե՛ր,
    Ա՜խ, իմ մորս տեսել չե՞ք.
    Ծովեն կուգաք, մարմանդ հովե՜ր,
    Ախըր բարև բերել չե՞ք:

    Հավք ու հովեր եկան կըշտիս,
    Անձեն դիպան ու անցան.
    Պապակ-սրտիս, փափագ-սրտիս
    Անխոս դիպան ու անցա՜ն:

    Ա՜խ, քո տեսքին, անուշ լեզվին
    Կարոտցել եմ, մայրի՛կ ջան.
    Երնե՜կ, երնե՜կ, երազ լինիմ,
    Թըռնիմ մոտըդ, մայրի՜կ ջան:

    Երբ քունըդ գա, լուռ գիշերով
    Հոգիդ գըրկեմ, համբույր տամ.
    Սըրտիդ կըպնիմ վառ կարոտով,
    Լա՛մ ու խընդա՛մ, մայրի՜կ ջան
    Бог мой, как велико созвездие храбрецов на небосклоне нашей истории.
    И как ослепительно их сияние. Увенчаны все, у всех есть шрамы славы.
    В зрачках у них молнии, гнев, горечь.
    Не осталось, почти не осталось в мире рода, который бы не узнал силу нашей руки.
    Г. Нждеh

    Judica, Domine, nocentes me: expugna impugnantes me.
    Confundantur et revereantur quaerentes animam meam.

  2. #2
    Top VIP VIP Ultra Club Амиго's Avatar
    Join Date
    Nov 2006
    Posts
    27,662
    Thanks
    5,707
    Interesting posts: 2,049
    Posts signed 2,942 times as interesting
    Groans
    0
    groaned 3 Times in 2 Posts
    Rep Power
    41
    Ցաված սիրտըս երգեր հյուսեց,
    Երգեց անուշ ու տխուր,
    Վիշտըս հալվեց, արցունք հոսեց,
    Վճիտ, ինչպես ջինջ աղբյուր:

    Հավքերի պես երգերս թռան,
    Հովերի հետ գնացին,
    Արցունքներըս ցողեր դառան,
    Վարդի ծոցում շողացին:

    Անցան օրեր — եկավ մահը,
    Սառ հողի տակ քուն մտա.
    Իմ արցունքով շաղաղ վարդը
    Շվաք ձգեց իմ վրա:

    Հովերն եկան, շիրմիս վրա
    Տխուր երգեր երգեցին, —
    Ա՜խ, իմ անուշ, իմ վաղուցվա
    Հյուսաց երգերս երգեցին...

    Ալեքսանդրապոլ, 1891
    Бог мой, как велико созвездие храбрецов на небосклоне нашей истории.
    И как ослепительно их сияние. Увенчаны все, у всех есть шрамы славы.
    В зрачках у них молнии, гнев, горечь.
    Не осталось, почти не осталось в мире рода, который бы не узнал силу нашей руки.
    Г. Нждеh

    Judica, Domine, nocentes me: expugna impugnantes me.
    Confundantur et revereantur quaerentes animam meam.

  3. #3
    Top VIP VIP Ultra Club Амиго's Avatar
    Join Date
    Nov 2006
    Posts
    27,662
    Thanks
    5,707
    Interesting posts: 2,049
    Posts signed 2,942 times as interesting
    Groans
    0
    groaned 3 Times in 2 Posts
    Rep Power
    41

    Post

    Օտա՜ր, ամայի՜ ճամփեքի վրա
    Իմ քարավանըս մեղմ կըղողանջե.
    Կանգնի՛ր, քարավանս, ինձի կըթվա,
    Թե հայրենիքես ինձ մարդ կըկանչե:

    Բայց լուռ է շուրջըս ու շըշուկ չըկա
    Արևա՛ռ, անդո՛րր այս անապատում.
    Ա՜խ, հայրենիքըս ինձ խորթ է հիմա,
    Ու քնքուշ սերըս ուրիշի գրկում:

    Կընոջ համբույրին է՛լ չեմ հավատա,
    Շուտ կըմոռանա նա վառ արցունքներ.
    Շարժվի՛ր, քարավանս, ինձ ո՞վ ձայն կըտա,
    իտցի՛ր, լուսնի տակ չըկա ուխտ ևսեր:

    Գընա՛, քարավանս, ինձ հետդ քա՜շ տուր
    Օտար, ամայի ճամփեքի վրա.
    Ուրտեղ կհոգնիս` գըլուխըս վար դիր
    Ժեռ-քարերի մեջ, փըշերի վըրա...

    Бог мой, как велико созвездие храбрецов на небосклоне нашей истории.
    И как ослепительно их сияние. Увенчаны все, у всех есть шрамы славы.
    В зрачках у них молнии, гнев, горечь.
    Не осталось, почти не осталось в мире рода, который бы не узнал силу нашей руки.
    Г. Нждеh

    Judica, Domine, nocentes me: expugna impugnantes me.
    Confundantur et revereantur quaerentes animam meam.

  4. #4
    Top VIP VIP Ultra Club Амиго's Avatar
    Join Date
    Nov 2006
    Posts
    27,662
    Thanks
    5,707
    Interesting posts: 2,049
    Posts signed 2,942 times as interesting
    Groans
    0
    groaned 3 Times in 2 Posts
    Rep Power
    41

    Post

    ԱՌԱՋԻՆ ՍԵՐ

    Ես չգիտեի, թե ինչ է սերը,
    Ի՞նչն էր այդքան շուտ ինձ տնից
    Ինչու՞ էր երկար թվում գիշերը,
    Եվ ինչի՞ց էր, որ քունս չէր տանում:

    Ես չգիտեի, թե ինչ է սերը,
    Բայց ոչ մի անգամ չէի քարկոծում,
    Երբ վազում էին ձեր գիժ հորթերը
    Մեր կանաչ-կանաչ բանջարանոցում...

    Ես չգիտեի, թե ինչ է սերը,
    Բայց ուզում էի գտնել մի հնար,
    Որ ձեր ծաղկաբույր դեզի ստվերը
    Ամբողջ օրը մեր կտուրին մնար:

    Ես չգիտեի, թե ինչ է սերը,
    Բայց երբ քո տատը մեր տուն էր գալիս,
    Շփոթվում էին սրտիս զարկերը,
    Եվ պոկվում էի օջախի սալից:

    Բայց երբ գնացի ես հեռուները,
    Ես չմոռացա նոր սիրո բոցում,
    Տատիդ փեշերը, դեզի ստվերը,
    Այն գիժ հորթերը բանջարանոցում:

    Ձեր այն պարտեզը, ձեր այն ծառերը...
    Եվ նոր հասկացա առանց թախծելու,
    Որ այդ է եղել առաջին սերը
    Ու երբեք-երբեք չի մոռացվելու
    Бог мой, как велико созвездие храбрецов на небосклоне нашей истории.
    И как ослепительно их сияние. Увенчаны все, у всех есть шрамы славы.
    В зрачках у них молнии, гнев, горечь.
    Не осталось, почти не осталось в мире рода, который бы не узнал силу нашей руки.
    Г. Нждеh

    Judica, Domine, nocentes me: expugna impugnantes me.
    Confundantur et revereantur quaerentes animam meam.

  5. #5
    Top VIP VIP Ultra Club Амиго's Avatar
    Join Date
    Nov 2006
    Posts
    27,662
    Thanks
    5,707
    Interesting posts: 2,049
    Posts signed 2,942 times as interesting
    Groans
    0
    groaned 3 Times in 2 Posts
    Rep Power
    41
    Բարեւ կուտամ, չես առնի,
    Ոտքիդ կոխած հողն եմ, յար.
    Սիրտըս, անխիղճ, մի՛ ճմլի,
    Չէ՞ որ միջին դու ես, յար:

    Քանց սարյակի թեւը սեւ,
    Իմ աչքեր շա՛տ են սեւ,
    Աչքն էլ սրտի հայելին է,
    Չէ՞ որ սիրտս էլ շա՛տ է սեւ:

    Бог мой, как велико созвездие храбрецов на небосклоне нашей истории.
    И как ослепительно их сияние. Увенчаны все, у всех есть шрамы славы.
    В зрачках у них молнии, гнев, горечь.
    Не осталось, почти не осталось в мире рода, который бы не узнал силу нашей руки.
    Г. Нждеh

    Judica, Domine, nocentes me: expugna impugnantes me.
    Confundantur et revereantur quaerentes animam meam.

  6. #6
    Top VIP VIP Ultra Club Амиго's Avatar
    Join Date
    Nov 2006
    Posts
    27,662
    Thanks
    5,707
    Interesting posts: 2,049
    Posts signed 2,942 times as interesting
    Groans
    0
    groaned 3 Times in 2 Posts
    Rep Power
    41
    А этот стих я читал в детстве

    ՄՈՐ ՍԻՐՏԸ
    (հայկական ավանդավեպ)

    Կա հինավուրց մի զրույց,
    Թե մի տղա,
    Միամորիկ,
    Սիրում էր մի աղջկա:

    Աղջիկն ասավ և «Ինձ բնավ
    Դու չես սիրում,
    Թե չէ գնա՛,
    Գնա՛ մորըդ սի՛րտը բեր»:

    Տղան մոլոր, գլխիկոր
    Քայլ առավ,
    Լացեց, լացեց,
    Աղջկա մոտ ետ դառավ:

    Երբ նա տեսավ, զայրացավ.
    — Է՛լ չերևաս
    Շեմքիս, ասավ,
    Մինչև սիրտը չըբերես:

    Տղան գնաց և որսաց
    Սարի այծյամ,
    Սիրտը հանեց,
    Բերեց տվեց աղջկան:

    Երբ նա տեսավ, զայրացավ.
    — Կորի՛ր աչքես,
    Թե հարազատ
    Մորըդ սիրտը չըբերես:

    Տղան գնաց` մորն սպանեց,
    Երբ վազ կըտար
    Սիրտը` ձեռքին,
    Ոտքը սահեց, ընկավ վար:

    Եվ սիրտը մոր ասավ տխուր,
    Լացակումած.
    — Վա՜յ, խեղճ տղաս,
    Ոչ մի տեղըդ չըցավա՞ց...
    Бог мой, как велико созвездие храбрецов на небосклоне нашей истории.
    И как ослепительно их сияние. Увенчаны все, у всех есть шрамы славы.
    В зрачках у них молнии, гнев, горечь.
    Не осталось, почти не осталось в мире рода, который бы не узнал силу нашей руки.
    Г. Нждеh

    Judica, Domine, nocentes me: expugna impugnantes me.
    Confundantur et revereantur quaerentes animam meam.

  7. #7
    Я слежу за вами ... VIP Ultra Club Мукик's Avatar
    Join Date
    Mar 2007
    Location
    Много будете знать скоро состаритесь...
    Posts
    14,868
    Blog Entries
    10
    Thanks
    4,980
    Interesting posts: 3,308
    Posts signed 5,421 times as interesting
    Groans
    2
    groaned 44 Times in 28 Posts
    Rep Power
    28

    Аветик Саакович Исаакян

    [ 19(31).10.1875, Казарапат, близ Александрополя (Гюмри), - 17.10.1957, Ереван ]



    Армянский поэт. Академик АН Армянской ССР (1943). В 1889—92 учился в Эчмиадзинской духовной семинарии "Геворкян". Печататься начал в 1892. За деятельность, направленную против царизма, был арестован в 1896 и выслан в Одессу. В 1897 издал первый сборник стихов "Песни и раны". Лиризм, эмоциональность, напевность его стихов сразу сделали его имя популярным. Лучшие творения полны скорбных и мучительных раздумий о судьбах человечества, о несправедливости жизненного устройства, проникнуты любовью к родине, к народу ("Эй, джан-отчизна...", "Зиме конец, весны черёд...", "Ты не поймёшь" и др.). Накануне и в период Революции 1905—1907 в России в его произведениях с особой силой зазвучали мотивы борьбы против национального и социального гнета (стихотворения "Колокол свободы", "И злобы святой, и мщения ад" и др.). В 1908 был вторично арестован. Многие дореволюционные стихи выражают чувства духовного одиночества, безысходной тоски, отчаяния, гнева против жестокого мира, его несправедливостей. В 1909—11 И. создал философскую поэму "Абул Ала Маари", в которой выразил трагедию одинокой сильной личности, бичевал "кровожадную власть", право, суд, мораль. Печатание поэмы было запрещено царской цензурой. Преследуемый охранкой, в 1911 эмигрировал за границу. В эмиграции написал восточные легенды и поэмы в прозе ("Лилит", "Ли-Таи-По" и др.), лирические стихи, передающие тоску поэта по родине. За границей (позднее в Армении) работал над романом "Уста Каро", который остался незаконченным. В годы 1-й мировой войны 1914-18 написана историческая баллада "Наши предки" (Женева, 1917) о бессмертии народа. В поэме "Сасма Мгер" (Женева, 1919) создан образ Мгера-богатыря, заступника обездоленных. В 1926 приехал в Советскую Армению. Здесь он опубликовал новый сборник стихов и рассказы "Трубка терпения" (1928) и др. С 1930 по 1936 за границей выступал как друг Советского Союза. В 1936 поэт навсегда вернулся из Парижа на родину. В Советской Армении он вёл большую культурно-общественную работу; создал циклы новых стихов ("Наши историки и наши гусаны", 1939, "Моей родине", 1940, "Армянская архитектура", 1942, и др.), переработал поэму "Сасна Мгер" (1937).

    В годы Великой Отечественной войны 1941—1945 создал патриотические стихи ("Бранный клич", 1941, "Сердце моё на вершинах гор", 1941, "Вечной памяти С. Г. Закияна", 1942, "День великой победы", 1945, и др.), за которые ему присуждена Государственная премия СССР в 1946. Был членом Советского комитета защиты мира. В 1946—57 председатель Союза Писателей Армении. Проникнутое гуманизмом, огромным уважением к человеческому достоинству творчество глубоко связано с историей и культурой армянского народа, с лучшими традициями русской и мировой литературы. А. Блок ещё в 1916 писал: "... поэт Исаакян - первоклассный; может быть, такого свежего и непосредственного таланта теперь во всей Европе нет" (Собр. соч., т. 8, 1963, с. 455—56). Многие стихи положены на музыку и стали народными песнями, переведены на ряд иностранных языков. Депутат Верховного Совета Армянской ССР II-IV созывов. Награжден 2 орденами Ленина и медалями.
    Люблю людей, которые рисуют улыбку на моем лице...

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

Similar Threads

  1. Replies: 7
    Last Post: 20 Sep 11, 19:36
  2. Replies: 0
    Last Post: 10 Oct 08, 01:36
  3. Replies: 5
    Last Post: 08 Jul 08, 13:42
  4. Replies: 0
    Last Post: 21 Mar 08, 20:50
  5. Replies: 44
    Last Post: 13 Mar 08, 16:00

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •